Michałowski Kazimierz, ur. 14 XI 1901, Tarnopol, zm. 1 I 1981, Warszawa, archeolog, egiptolog, historyk sztuki; twórca polskiej szkoły archeologii śródziemnomorskiej. W 1920–24 studiował na Uniwersytecie Lwowskim archeologię klasyczną i historię sztuki pod kierunkiem E. Bulandy; 1930–72 profesor Uniwersytetu Warszawskiego, twórca i kierownik katedry archeologii śródziemnomorskiej; od 1945 członek TNW (1949–52 jego sekretarz generalny), od 1946 — PAU, od 1952 — PAN oraz wielu akademii zagranicznych. W 1936–39 kierownik polsko-francuskich wykopalisk w Idfu, które nadały archeologii polskiej znaczenie międzynarodowe; organizator działu sztuki starożytnej w Muzeum Narodowego w Warszawie, a po II wojnie światowej wicedyrektor tamże; założyciel (1959) i kierownik Polskiej Stacji (ob. Centrum) Archeologii Śródziemnomorskiej w Kairze, koordynującej badania archeologiczne w basenie M. Śródziemnego, oraz założyciel (1956) i kierownik Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN; kierownik polskich wykopalisk w Mirmeki (1956–59), Tall al-Atrib (od 1957), Palmyrze (od 1959), Aleksandrii (od 1960), Dongoli (od 1964), Nea Paphos (od 1965) oraz kierownik misji archeologiczno-rekonstrukcyjnej w Deir el-Bahari (od 1961), która m.in. odsłoniła świątynię grobową Totmesa III; 1961–70 przewodniczący Międzynarodowego Komitetu Ekspertów do spraw Ratowania Skalnych Świątyń Abu Simbel UNESCO; podczas tej wielkiej międzynarodowej kampanii ratowania zabytków Nubii wsławił się wykopaliskami w Faras (1961–64), gdzie m.in. został odkryty zespół monumentalnego malarstwa wczesnochrześcijańskiego, które tworzy obecnie odrębną galerię w Muzeum Narodowym w Warszawie (jedyną tego rodzaju galerię w Europie); długoletni (od 1972) prezes International Society for Nubian Studies. Autor publikacji dotyczących prac wykopaliskowych: Tell Edfou (t. 1–3 1937–50, współautor), Mirmeki (t. 1 1958), Palmyre (t. 1–5 1960–66), Faras (t. 1–2 1962–65) oraz wielu opracowań z zakresu sztuki starożytnej i wczesnochrześcijańskiej, m.in.: Les portraits hellénistiques et romains (1932), Delfy (1937), Nie tylko piramidy. Sztuka dawnego Egiptu (1966), L’Art de l’ancienne Égypte (1968, w językach angielskim, niemieckim, hiszpańskim — 1969), Jak Grecy tworzyli sztukę (1970), Faras. Wall Paintings in the Collection of the National Museum in Warsaw (1974).

Treść biogramu pochodzi z bazy wiedzy WN PWN, zobacz także: Encyklopedia PWN (https://encyklopedia.pwn.pl/), Słowniki języka polskiego (https://sjp.pwn.pl/), i Słowniki obcojęzyczne (https://translatica.pl/).